آستانهء شاهزاده حسين براى استفادهء مؤمنان نهاده است . سجل و مهر « عبد الصمد الحسينى » مورخ 18 محرم 1310 حاكى از اقرار واقف به وقف و مورخ 4 رجب 1310 - گوياى اقرار متولى وقف به مصالحه و شرط و التزام مزبور در ذيل سند در باب سه دانگ عمارت محلهء درب كوشك - در بالاى سند ديده مىشود . هو الواقف على الضماير بسم اللّه خير الاسماء رب الارض و السماء ، احمده و اصلى على احمده . اما بعد باعث بر تحرير اين كلمات ميمنت آيات آن است كه چون آفتاب عمر سريع الزوال و متاع دنيوى قريب الانتقال است پس آدمى را منزلى است و بر دنيا دل بستن از جاهلى است و چون دنيا مزرعهء آخرت است و محل تدارك عاقبت ، هركس بايد در او تخمى فشاند و نهالى نشاند . لذا سركار صلاحيت شعار مكرمت و صداقت آثار احسان مدار ديانت و امانت اطوار الموفق بتوفيقات الملك القهار آقا ميرزا حسن خلف مرحمت پناه آقا ميرزا نظر على كچل‌جردى حشره اللّه مع الشهداء و الصديقين و الصالحين توفيق الهى شامل حال خير مآل او گشته ، حبس مخلد و وقف مؤبد گردانيد در حالت صحت خالصا لوجه اللّه و طلبا لمرضات اللّه دو قطعه باغ معنب واقعه در قريهء مزبورهء خود را به حضرت امام الخافقين المنزه من كل شين حضرت ابى عبد اللّه الحسين ( ع ) كه همه ساله محصول او خرج تعزيه‌دارى آن بزرگوار شود . و متولى گردانيد بر آن دو قطعه باغى كه معين و مشخص است در خارج جناب سليل الاطياب حاجى سيد حسين متولى بقعهء متبركهء حضرت شاهزاده حسين را به استصواب دو نفر همشيره زاده‌هاى خود المسميان به آقا سيد على و آقا ميرزا آقا . ثم صيغهء وقف على